زمانه ي تست

به حرف حرف غزل هاي من ترانه ي نسن
به واژه واژه ي شعر جهان نشانه تست
تو اي دلي كه به شبها ز عشق مي نالي
نواي مرغ شب از بانگ عاشقانه ي تست
تو رسم دلبري از عاشقان نميداني
چرا نگاه نداري دلي كه خانه ي تست ؟
به بانگ مرغ چمن گوشي آشنا دارم
هزار نغمه اگر سر كند ترانه ي تست
منم پرنده ي بي آشيان بي پرواز
اگر به زمزمه خو كرده ام بهانه ي تست
جواني تو بنازم نگر به پيري من
در اين خزان كه منم اول جوانه ي تست
گشيده يي خط پيري به چهره ام اي عمر
ببين كه بر رخ من جاي تازيانه ي تست
تو اي پرنده ي دور از وطن به خانه بيا
كه چشم هاي به در مانده آشيانه ي تست
به هر زمانه يكي در سخن يگانه شود
بخوان سرود كه در عهد ما زمانه ي تست